آموزشی.اطلاعات مفید علمی . سوال های درسی . تدریس ریاضی

منظومه شمسی

تاریخ:یکشنبه 21 دی 1393-11:18 ق.ظ

منظومه شمسی

منظومه شمسی ما عبارت از خورشید است و هر چیزی كه دور خورشید می گردد. یعنی خورشید، سیارات و ماه هایشان، سیارک ها، ستاره های دنباله دار و شهاب سنگ ها منظومه شمسی ما را تشكیل می دهند. گرد و غبار و تكه یخ هایی كه دور خورشید می گردند هم جزو منظومه شمسی هستند.

 

خورشید یک ستاره است. خورشید بزرگ ترین چیزی است كه در منظومه شمسی ما پیدا شده. همه نور و گرمای سیاره ها از خورشید است. علاوه بر خورشید، زمین و ماه زمین، بسیاری از اشیای موجود در منظومه شمسی نیز بدون تلسكوپ قابل دیدن هستند. سیاره های تیر یا عطارد، زهره یا ناهید، مریخ، مشتری، کیوان یا زحل، سیارك های درخشان، شهاب سنگ ها و بعضی از ستاره های دنباله دار را یتوان بدون تلسكوپ مشاهده کرد. ولی اشیای خیلی بیشتری در منظومه شمسی ما هستند كه آنها را باید با تلسكوپ دید.

سیاره ها

هشت سیاره ای كه دور خورشید می گردند عبارتند از: زمین، تیر یا عطارد، زهره یا ناهید، مریخ، مشتری (بزرگ ترین سیاره منظومه شمسی ما)، كیوان یا زحل (با حلقه های بزرگی كه دور آن است)، اورانوس و نپتون. تا مدت ها ستاره شناسان پلوتون را هم در زمره سیارات به حساب می آوردند ولی به تازگی آن را سیاره کوتوله در نظر می گیرند. كمربندی از سیارك ها (سیاره هایی با ابعاد كوچك كه از سنگ و فلز ساخته شده اند) نیز وجود دارند كه بین مریخ و مشتری می گردند. براساس قوانین حركت سیاره ای كه به وسیله یوهان كپلر ستاره شناس آلمانی در قرن هفدهم میلادی کشف شد، سیاره ها در مداری بیضی شکل به دور خورشید می گردند.

 

نسبت اندازه های خورشید و سیارات

 

سیاره های داخلی تر و سیاره های خارجی تر

سیاره های داخلی (سیاره هایی كه نزدیك به خورشید به دور آن می گردند) به طور کامل با سیاره های خارجی (سیاره هایی كه دور از خورشید به دور آن می گردند) متفاوتند. 

- سیاره های داخلی تر عبارتند از:تیر یا عطارد، زهره یا ناهید، زمین و مریخ. سیاره های داخلی بیشتر از سنگ و آهن تشكیل شده اند. آنها به عنوان سیاره های زمین مانند شناخته می شوند چون از نظر اندازه و تركیب تا حدودی مثل زمین هستند. این سیارات تعداد كمی ماه دارند یا اصلاً ماه ندارند. 

- سیاره های خارجی تر عبارتند از: مشتری، كیوان یا زحل، اورانوس، نپتون و سیاره کوتوله پلوتون. این اجرام به جز پلوتون جهان های بسیار بزرگی هستند كه با لایه های خارجی ضخیم و گازی محاصره شده اند. تقریباً همه جرم آنها از هیدروژن و هلیوم است. تركیبات آنها هم بیشتر به خورشید شبیه است تا به  زمین. اگر به زیر لایه ها خیارجی گازی و ضخیم آنها دست پیدا كنیم، می بینیم كه آنها در واقع  سیاره های غول آسایی هستند كه سطح خاكی ندارند. فشار ناشی از جو ضخیمی كه آنها را احاطه كرده، سطح زیر جو آنها را به مایع تبدیل كرده هر چند كه ممكن است هسته آنها از سنگ باشد. حلقه های تشكیل شده از گرد و غبار، سنگ و تكه های یخ نیز دور همه این سیاره های غول آسا را محاصره كرده. در میان آنها حلقه های زحل از همه معروف تر است. اما حلقه های باریك تری هم مشتری، اورانوس و نپتون را احاطه كرده اند. سیاره های خارجی تعداد زیادی هم ماه دارند. 

اجسام كوچك

اشیای كوچك تری هم دور خورشید می گردند كه شامل سیارك ها، شهاب سنگ ها و ستاره های دنباله دار هستند.

- سیارك ها (كه سیارات كوچك هم نامیده می شوند) اشیایی فلزی و سنگی هستند. بیشتر سیارك هایی كه دور خورشید می گردند در كمربند سیاركی بین مریخ و مشتری قرار دارند.

 

- ستاره های دنباله دار، توپ هایی هستند كه بیشتر از سنگ و یخ تشكیل شده اند و دور خورشید می گردند. آنها دنباله ها یا دم های خیلی بلندی دارند.

 

- شهاب سنگ ها قطعاتی تشکیل یافته از فلز یا سنگ هستند كه از سیارك ها كوچك ترند و در میان فضا سفر می كنند. اكثر آنها بسیار ریزند.

 

كمربند كوییپر

در دهه 1990 ستاره شناسان تعدادی شیء سنگی كوچك كشف كردند كه بالاتر از مدار نپتون و پلوتون دور خورشید می گردند. ستاره شناسان عقیده دارند كه در بخش خارجی تر منظومه شمسی، دسته هایی از مواد از جنس سنگ وجود دارد. کمربندی که این اشیاء در آن می گردند، به نام کمربند كوییپر معروف است. کوییپر نام اولین كسی است كه وجود این اشیا را پیش بینی كرد. حتی دانشمندان احتمال می دهند که پلوتون بزرگ ترین شیء كمربند كوییپر باشد.

تعریف سیاره:

یک جرم آسمانی برای آنکه سیاره باشد باید مداری به دور یک ستاره داشته باشد نه آنکه به دور یک سیاره دیگر بچرخد. عطارد یک سیاره خاکی یا صخره‌ای است. قطر آن 5600 کیلومتر است و کوچکترین عضو گروه سیارات صخره‌ای داخلی است.

ناهید یا زهره

ناهید یا زهره
قطر این سیاره خاکی 13913 کیلومتر است و به خاطر داشتن سطحی سوزان ناشی از اثر گلخانه‌ای مهارنشدنی معروف است ابرهای غلیظی تمام سطح زهره را پنهان می‌کنند.

زمین معلم 5 فتحی

زمین

 قطر کره زمین14663 کیلومتر است و بزرگترین سیاره خاکی شناخته‌شده محسوب می‌شود. برخی از ستاره‌شناسان معتقدند که دست کم یک جرم به بزرگی کره زمین ممکن است در بخش بیرونی منظومه شمسی وجود داشته باشد.

معلم 5 فتحیبهرام یا مریخ

بهرام یا مریخ
 مریخ تنها سیاره منظومه شمسی غیر از زمین است که بیشترین احتمال داشتن حیات را دارد. قطر مریخ 7801 کیلومتر است.

سرس

سرس
اولین سیارک منظومه شمسی سرس در سال 1801 کشف شد.سرس با قطر1073 کیلومتر یک پنجم قطر عطارد را دارد. تعریف  جدید پس از بیش از دویست سال دوباره عنوان سیاره را به آن می‌دهد. اتحادیه بین‌المللی ستاره‌شناسی پیشنهاد می‌کند که آن را یک سیاره کوتوله بنامند. چند سیارک دیگر ممکن است پس از پژوهش‌های بیشتر در گروه سیارات قرار گیرند.

برجیس یا مشتری

برجیس یا مشتری
مشتری بزرگنرین سیاره منظومه شمسی به غول گازی معروف است. مشتر ی با قطر 164150 کیلومتریش، 11.2 برابر قطر زمین،317.8 برابر جرم زمین را دارد. برخی سیارات به دور ستاره‌های دیگر جرمی از این هم بیشتر دارند.

کیوان یا زحل

کیوان یا زحل
این سیاره حلقه دار 138565کیلومتر قطر دارد که 9.4 برابر قطر زمین است. جرم زحل 95 برابر جرم زمین است.

اورانوس
اورانوس که معمولا در رده غول‌های گازی قرار می‌گیرد، در واقع عمدتا از گازهای منجمد تشکیل شده است.قطر اورانوس 58761 کیلومتر است که 4.1 برابر قطر کره زمین است.

نپتون

نپتون
سیاره یخ زده  نپتون با قطری برابر  56933 کیلومتر 3.9 برابر کره زمین است. تکنولوژی‌های جدید اخیرا این امکان را به ستاره‌شناسان داده است که  سیاراتی به این کوچکی را در اطراف ستاره‌های دیگر هم شناسایی کنند.

پلوتو

پلوتو
 این سیاره که آغازگر این همه بحث درباره تعریف سیاره بوده است اکنون اولین عضو گروه "پلوتینو" ، طبقه جدیدی از سیارات کوچک ماورای نپتون است که در مدارهایی غیرعادی به دور خورشید می‌چرخند. پلوتو 2645 کیلومتر قطر دارد – حدود 18 درصد قطر زمین- و جرمش تنها یک پنجم کره زمین است.

چارون

کارون
کارون که مدت‌ها قمر پلوتو شمرده می‌شد، بزرگترین قمر منظومه شمسی نسبت به جرمی ‌است که به دور آن می‌چرخد. مرکز مداری این سیستم دو جرمی - پلوتو و چارون-  در فضای بین آن دو قرار دارد، بنابراین تعریف جدید انها را یک سیستم دوسیاره‌ای می‌نامد.

زنا

اریس

این جرم که آن را زینا می‌نامیدند بعدها یک نام رسمی یافت: اریس. اریس با تعریف جدید دورترین سیاره منظومه شمسی ماست. این جرم با خطای 111 کیلومتر، 2756 کیلومتر قطر دارد که تقریب معدل قطر پلوتو است.

سیاره کوتوله اریس

ماه

ماه تنها قمر طبیعی زمین و پنجمین قمر بزرگ در سامانه خورشیدی است،‌ این کره درخشان بزرگترین قمر طبیعی نسبت به ابعاد یک سیاره در سامانه خورشیدی به شمار می‌رود.

ماه

و برای پی بردن به بزرگی جهان هستی بر روی کلمات زیر کلیک نمائید

عظمت جهان هستی و بزرگی خداوند

عظمت جهان آفرینش





علم اموختن بر هر مرد و زن مسلمان واجب است
نظرات() 


شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic