آموزشی.اطلاعات مفید علمی . سوال های درسی . تدریس ریاضی

مبالغه( بزرگ نمایی) ادبیات

تاریخ:یکشنبه 29 فروردین 1395-03:28 ب.ظ


در مبالغه، شاعر با استفاده از دو شیوۀ بزرگ­نمایی و کوچک­نمایی استفاده  می کند. مفاهیم خُرد را بزرگ­ جلوه می­دهد و مفاهیم بزرگ­ را خُرد، و در واقع با استفاده از این ابزار بیانی سخن خویش را بسط  می­دهد و تأکید می­کند تا القای مفهوم بهتر انجام پذیرد.
«مبالغه» در لغت «کوشش بسیار و زیاده­روی در کار» و در اصطلاح علم بدیع تجاوز از واقعیت است،به طوری که شاعر یا نویسنده، کسی یا چیزی را در لفظ و معنا چنان وصف کند که صفات منسوب بدان از حدّ متعارف درگذرد یا فروتر از حدّ متعارف جلوه کند. به عبارت دیگر، «مبالغه»توصیفی است که در آن افراط یا تفریطِ تواَم با تأکید باشد (قدامه بن جعفر، 1400ق: 146؛ ابن منقذ، 1380ق: 83؛ سیوطی، 1426ق: 1773؛ تفتازانی، 1409ق: 434؛ کاشفی سبزواری، 1369: 113)
مثال:

اگر مــوری سخن گوید وگـر مــویی روان دارد             

من آن مور سخنگویم من آن مویم که جان دارد

2-ز ســمّ سـتـوران در آن پــهن دشـت           زمیـن شـد شـش و آسمـان گشـت هشـت

3-شــود کــوه آهــن چــو دریــای آب              اگــر بــشــنــود نــام افــراسیــاب

زمانه از ورق گل مثال روی تو بست

                                             ولی ز شرم تو در غنچه کرد پنهانش

                                                                                  حافظ
مبالغه توصیفی است که در آن افراط و تأکید باشد و بر سه نوع است:بیانی -حماسی- بدیعی

مطالعه بیشتر:

http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=40076



علم اموختن بر هر مرد و زن مسلمان واجب است
نظرات() 
ساینا
دوشنبه 30 فروردین 1395 12:42 ق.ظ
پاسخ عفت فتحی باغبادرانی :
ایلین
یکشنبه 29 فروردین 1395 10:39 ب.ظ
خانم فتحی مطالب شما خیلی به درد بخورن. من خیلی دوست دارم مطالب شما رو معلم عزیزم!
شیوا
یکشنبه 29 فروردین 1395 09:33 ب.ظ
پاسخ عفت فتحی باغبادرانی :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر