تبلیغات
معلم5 فتحی - قید وانواع قید(زبان اموزی)کلاس پنجم وعلائم نگارش

آموزشی.اطلاعات مفید علمی . سوال های درسی . تدریس ریاضی

قید وانواع قید(زبان اموزی)کلاس پنجم وعلائم نگارش

تاریخ:پنجشنبه 7 مهر 1390-08:59 ب.ظ

قید وانواع قید(زبان اموزی)کلاس پنجم

 

کلمه ای است که مفهوم فعل یا صفت یا کلمه ی دیگر را به چیزی از قبیل : زمان ، مکان ، حالت و چگونگی  مقید سازد و از ارکان اصلی جمله باشد ، مانند : هوشنگ پیوسته کار می کند ، هرگز بیکار نمی نشیند ، هر پرسش را عاقلانه جواب می دهد .   کلمات پیوسته ، هرگز و عاقلانه از قیود هستند .

ممکن ایت یک جمله دارای چند قسم از قیود باشد :  بهرام ، امروز اینجا خوب کار کرد .
" امروز " قید زمان و " اینجا " قید مکان و " خوب " قید  حالت است

ممکن است قیدی  بر سر قید دیگر افزوده شود : محمد بسیار دیر به خانه بازگشت

قید بر دو قسمت است : مختص و مشترک
قید مختص آن است که تنها در حالت قید استعمال شود ، مانند : هرگز ، هنوز
قید مشترک آن است که در غیر حالات قید نیز استعمال شود ، مانند : خوب ، بد و امثال آن که گاهی صفت واقع شوند  و گاهی قید : علی خوب کار می کند . محمد شاگرد خوبی است .

پاره ای از قیود مشهور از این قرار است :

1- قیود زمان : پیوسته ، همیشه ، گاه ، گاهی ، ناگاه ، ناگهان ، همواره ، دیر ، زود ، بامداد ، دوش ، پار ، پیرار ، شب ، روز ، دَردَم
2- قیود مکان : بالا ، پایین ، فرود ، چپ ، راست ، پیش ، پس ، آنجا ، اینجا ، درون ، برون ، هرجا ، همه جا ، ایدر
3- قیود مقدار :  بیش ، کم ، بسیار ، اندک ، پاک ، سراسر ، یکسر ، بسی ، بسا ، چند ، چندان ،  فراوان
4- قیود تاکید و ایجاب : البته ، لابد، لاجرم، ناچار، بی گفتگو، بی گمان ، بدرستی ، راستی را ، بی چند و چون
5- قیود ترتیب : پیاپی ، دمادم ، نخست ، درآغاز ، درانجام ، دسته دسته ، یکان یکان ، پی ، آنگاه
6- قیود نفی :  نه ، هیچ ؛ هرگز ، به هیچ وجه ، به هیچ رو ، اصلا ، ابدا ، مطلقا
7- قیود وصف :  خندان ، شادان ، سواره ، پیاده ، لنگ لنگان ،  عاقلانه ، آشکار ، نهان ، مردوار ، بنده دار ، آسان ، دشوار ، سربسته ، نهفته
8- قیود شک و ظن : پنداری ، گویی ، گوییا ، مگر ، شاید
9- قیود استفهام : کدام ، چند ، چه سان ، مگر ، هیچ
10- قیود استثنا : جز ، جز که ، مگر ، الّا
11- قیود تمنّی : کاشکی ، کاش ، ای کاش ، بو که ، آیا بود
12- قیود تشبیه : مانا ، همانا ، چنین ، چنان

 

علامت های نگارش در زبان اموزی

بهترین وسیله برای بهتر نوشتن و بهتر خواندن و خوب فهماندن مطلب ، علامت گذاری می باشد كه به شرح زیر است.

الف – یك نقطه (.) آخر هر جمله ی خبری یا امری یك نقطه می گذارند مانند شاگرد خوب دیر به مدرسه نمی رود . برو یك خودكار بیاور .

ب – دو نقطه (:) این علامت توضیح است بعد از كلماتی كه می خواهد توضیح چیزی را بدهد به كار می رود . مانند خانه ی ما : چهار اتاق ، یك حمام ، یك آشپزخانه و یك سالن دارد و یا هنگام نقل قول و یا شرح مطلب و لغتی گذاشته می شود .

مانند پدرم گفت : قطار بهترین وسیله برای مسافرت كردن است .

پ – علامت سوال (؟) این علامت آخر جمله های سوالی گذاشته می شود مانند شما چند فرزند دارید ؟ آیا مسائل ریاضی را حل كرده ای ؟

ت – ویرگول یا كاما (،) این علامت بین كلمات مترادف پشت سر هم و بین اسامی می آید و آنها را از هم جدا می كند و به جای واو می نشیند مانند سال چهار فصل دارد . بهار ، تابستان ، پاییز ، زمستان .

همسایه ی ما مردی امین ، پاكیزه ، خوش بیان و خوش اخلاق است .

محمد ، محمود ، حسن و تقی نمره ی خوب گرفتند .

ث – تیره یا خط كوتاه (- ) این علامت برای جدا كردن و فاصله دادن میان یك كلمه و تعریف آن به كار می رود . مانند اول – غذایت را بخور . دوم – روی صندلی بنشین . سوم – كتاب فیزیك را مطالعه كن . هم چنین وقتی مكالمه ی دو نفر را در نوشته ای نقل می كنیم باید از خط تیره استفاده كنیم و سر خط علامت خط تیره بگذاریم .

مانند حسن از برادرش پرسید : آیا به بندر عباس می روی ؟ بلی ، قرار است با عباس به بندر عباس بروم .

- پس برای من یك كاپشن بیاور .

همچنین در دو طرف جمله ی معترضه گذارده می شود .

مثل روز عید – كه ای كاش هر روز تكرا رمی شد – به دیدن پدرم رفتم .

ج - - علامت تعجب یا توجه (!) این علامت جلوی كلماتی كه تعجب ، شادی ، اندوه ، تاسف ، حیرت ، وحشت ، خطاب و تحسین را می رساند می گذارند . مانند : چه كتاب قشنگی ! عجب مرد چاقی ! آفرین ! دریغا ! حیف ! به چه روزی ! چو بخت من پیروز !  آخ ! تنبلی چه بلایی است !

چ – پرانتز () اگر بخواهند معنی كلمه ای یا جمله ای را در موقع نوشتن بنویسند آن را در داخل پرانتز می گذارند . مانند مرد زاهد (پرهیزكار) – صبح زود از خواب بیدار می شود . به خدا گفتم ایاك نعبد (تورا می پرستم) – پس از تو كمك می خواهم .

هـ - ... (...) این علامت وقتی به كار می رود كه بخواهیم دنباله ی مطلبی را قطع كنیم و یا بخواهیم مقداری از كلمه ها را ننویسیم . مانند ، به كارهایی مثل دروغ ، دزدی ، رشوه خواری ، تهمت و ... فسق و فجور می گویند .

خ – نقطه خط (.-) این علامت را در پایان آخرین جمله یا مقاله یا انشا می گذارند و علامت این است كه نوشته پایان یافته است .

د – ستاره (***) را هنگامی بكار می بریم كه قسمتی از مطالب یك مقاله تمام شده و قسمت دیگر كه بر محور دیگری می چرخد شروع گردیده است و ستاره را وسط صفحه قرار می دهیم آنگاه سر سطر قسمت دیگری را می نویسیم .

 




علم اموختن بر هر مرد و زن مسلمان واجب است
نظرات() 
فاطمه
یکشنبه 28 آذر 1395 07:04 ب.ظ
جمعه 28 فروردین 1394 03:13 ب.ظ
قیدچیست
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر